14 października 2012 r. o godz. 10.00 wprowadzeniem do kościoła p.w.  św. Andrzeja Boboli w Szubinie pocztów sztandarowych rozpoczęła się uroczystość posadzenia Dębu Pamięci. Poświęcony on jest  majorowi Maksymilianowi Zodrowowi, który zamordowany został w Katyniu. Inicjatorem upamiętnienia w ten sposób ofiary II wojny światowej jest Towarzystwo Pamięci Powstania Wielkopolskiego 1918-1919 Koło w Szubinie im. ks. Ludwika Sołtysińskiego oraz Muzeum Ziemi Szubińskiej im. Zenona Erdmanna. Uroczystość odbyła się pod patronatem proboszcza Parafii p.w. św. Andrzeja Boboli w Szubinie księdza Jacka Pawelczyka i burmistrza Szubina Ignacego Pogodzińskiego. Współorganizowana jest przez Urząd Miejski w Szubinie oraz Szubiński Dom Kultury. Mszę św.  celebrował ks. proboszcz Jacek Pawelczyk. Podczas Mszy św., w której uczestniczyła rodzina majora Zodrowa z Dziembowa, Kąkolewic, Rogoźna ks. proboszcz przedstawił biogram Maksymiliana Zodrowa. Data, która wybrana została na posadzenie dębu, nie jest przypadkowa. Jest to Dzień Nauczyciela, a Maksymilian Zodrow był w czasach zaboru pruskiego nauczycielem w Szubinie. Po Mszy św. zebrani udali się na plac Wolności. Przybyli między innymi dziekan dekanatu szubińskiego ks. kanonik Tadeusz Lesiński, ks. Michał Kudłacik,  przedstawiciele wojewody Mieszko Klawikowski i Lidia Dąbrowska, radni Rady Powiatu na czele z przewodniczącym Arturem Michalakiem, radni Rady Miejskiej na czele z wiceprzewodniczącym Andrzejem Wroną, nadkomisarz Krzysztof Zawołański, młodszy brygadier Mariusz Mantych, dyrektor MZOSiR Marek Nowicki, dyrektorzy szkół, instytucji kultury, prezesi kół oraz mieszkańcy Szubina. Uroczystość prowadził prezes TPPW Piotr S. Adamczewski, a gości powitał burmistrz Ignacy Pogodziński. Następnie Kamila Czechowska z Muzeum przybliżyła ideę Dębów Katyńskich. Kulminacyjnym momentem było posadzenie Dębu Katyńskiego przez członków rodziny: Urszulę, Stanisława i Łukasza Cerajewskich oraz Reginę i Michała Piochacz, burmistrza i ks. proboszcza. Po posadzeniu ks. proboszcz Jacek Pawelczyk odmówił modlitwę i poświęcił dąb. W imieniu rodziny za pamięć o Maksymilianie Zodrowie podziękowała Urszula Cerajewska. Na uroczystości nie zabrakło też szubińskich harcerzy, którzy złożyli znicz. Dąb zakupiony został przez Urząd Miejski w Szubinie. Po uroczystości rodzina Maksymiliana Zodrowa gościła w szubińskim Muzeum.

Na uroczystości nie zabrakło pocztów sztandarowych: Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Wyspiańskiego, Szkoły Podstawowej nr 1 im. Króla Władysława Jagiełły, Gimnazjum nr 1 im. Sędziwoja z Szubina, Zespołu Szkół w Szubinie, Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych im. prof. Emila Chroboczka, Zespołu Szkół im. Jana Pawła II w Kowalewie, Ochotniczej Straży Pożarnej w Rynarzewie. Organizatorzy dziękują rodzinie majora Maksymiliana Zodrowa za przybycie i udział w uroczystości, ks. proboszczowi Jackowi Pawelczykowi i ks. dziekanowi Tadeuszowi Lesińskiemu, ks. seniorowi Michałowi Kudłacikowi za modlitwę, władzom miejskim Szubina na czele z panem burmistrzem Ignacym Pogodzińskim za pomoc w zorganizowaniu uroczystości (zakup sadzonki dębu, pomoc logistyczna), Szubińskiemu Domowi Kultury i pani dyrektor Alinie Gordon za nagłośnienie, policji z Komisariatu w Szubinie za kierowanie ruchem i zapewnienie bezpieczeństwa podczas uroczystości.

ZODROW Maksymilian (1883-1940) major Wojska Polskiego, wykładowca szkoły podchorążych piechoty, nauczyciel. Urodził się w 1883 r. w Dziembowie koło Chodzieży. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Łobżenicy w latach 1901-1904 uczęszczał do Seminarium Nauczycielskiego we Wschowie. W latach 1904-1914 był nauczycielem w szkołach powszechnych m.in. w Szubinie i Pakości. Jak wielu Polaków z terenu zaboru służył w wojsku pruskim. W czasie I wojny światowej dostał się do niewoli angielskiej, z której wrócił w 1919 r. Po powrocie wstąpił do Wojska Polskiego. W 1921 r. mianowany został na stopień porucznika, a w 1922 r. został awansowany na stopień kapitana. Służył w P.K.U. w Szamotułach i Kaliszu. Za wyróżniającą służbę w 1926 r. otrzymał pochwałę Dowódcy Okręgu Korpusu. W 1929 r. przeszedł w stan spoczynku i rozpoczął pracę w Szkole Podoficerskiej Piechoty. W sierpniu 1939 r. otrzymał kartę mobilizacyjną i został wyznaczony na komendanta miasta Kalisza. Po zajęciu miasta w dniu 3 września 1939 r. udał się wraz ze swoim wachmistrzem w kierunku Konina, gdzie odwiedził w domu swoją żonę i córkę, która wspomina, że wówczas po raz ostatni widziała swojego ojca. W grudniu 1939 r. żona Maksymiliana Melania otrzymała jedyny list od męża z Kozielska. Maksymilian Zodrow 27 kwietnia 1940 r. został zabity strzałem w tył głowy w lesie katyńskim. W 1943 r. jego ciało zostało ekshumowane przez Niemców i umieszczone na liście ofiar pod numerem 0760. Decyzją numer 349/MON ministra obrony narodowej Aleksandra Szczygło z dnia 5 października 2007 roku kapitan Maksymilian Zodrow został awansowany pośmiertnie na stopień majora Wojska Polskiego. Odznaczony był m.in. Krzyżem Żelaznym II klasy, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Medalem za Wojnę 1918-1921, Medalem za Długoletnią Służbę, Srebrnym Krzyżem Zasługi RP. Zawarł związek małżeński z Melanią Flieger, mieli dwoje dzieci: Pawła i Izabelę.

tekst: MZS